menu

Ludzie

Agata Cukierska
Fatalna imitacja
Agata Małodobry
Przesunięcia
Agata Szymanek
Zagadki planetarne
Agnieszka Jankowska-Marzec
Weltschmerz
Agnieszka Piksa
A Ozimina
Aleksander Sovtysik
Rhizome
Aleksandra Liput
Salon odnowy magicznej
Aleksandra Nowakowska
PS. to prawda
Aleksy Wójtowicz
Hot Stuff
Anna Panek
Przesunięcia
Beata Seweryn
Natłok
Bolesław Chromry
Zawsze coś A
Cyryl Polaczek
Ozimina
Dominik Jałowiński
Void Connoisseur
Dominik Stanisławski
Fatalna imitacja
Dominika Kowynia
Ludzie z piasku
Ernest Ogórek
Opór materii A
Ewa Tatar
Siniaki
Grzegorz Kozera
Obraz podręczny
Hailun Luo
𝘠𝘢𝘺𝘢
Jan Możdżyński
Hot Stuff
Joanna Pawlik
A
Justyna Dziabaszewska
Handjob
Kacper Szalecki
Hard Voguing
Karolina Jabłońska
Ozimina
Karolina Jarzębak
PS. to prawda
Karolina Mądrzecka
Handjob
Katarzyna Kozyra
𝘠𝘢𝘺𝘢
Katarzyna Oczkowska
Hard Voguing
Kornel Janczy
Opór materii A Ozimina
Krzysztof Maniak
Ozimina Ziemia w Słońcu
Kuba Skoczek
Rhizome
Lena Lubińska
Handjob
Leszek Onak
A
Luka Woźniczko
Ozimina
Magdalena Sawicka
Ozimina
Magdalena Adameczek
Handjob
Magdalena Ujma
Formy wyobraźni
Maja Krysiak
Salon odnowy magicznej
Małgorzata Jędrzejczyk
Morbid
Marek Rachwalik
Łza dla cieniów minionych
Marianna Serocka
Ozimina
Marta Antoniak
Morbid
Marta Kudelska
Salon odnowy magicznej
Marta Lisok
Ludzie z piasku
Marta Niedbał
Salon odnowy magicznej
Martyna Borowiecka
Salon odnowy magicznej
Mateusz Kula
Zestawy
Mateusz Sarzyński
Weltschmerz
Mateusz Szczypiński
Please, Fill out the Form
Michał Zawada
Przecinka
Mikołaj Szpaczyński
Ziemia w Słońcu
Olga Dziubak
Siniaki
Paweł Brożyński
Zestawy
Paweł Szeibel
Ziemia w Słońcu
Przemek Krzakiewicz
Natłok
Suzann Maria Hempel
Morbid
Szymon Kobylarz
Zagadki planetarne
Tomek Kręcicki
Ozimina

W I D N A

Z ziemi polskiej do Polski

Pamela Bożek

kuratorka: Ania Batko

25.11-16.12.2023

Z jednej strony tytuł wystawy to freudowska pomyłka – błąd, który wkrada się podczas śpiewania hymnu przez dzieci w Ośrodku dla Cudzoziemek i Cudzoziemców w Łukowie, który co nie bez znaczenia mieści się w dawnym Hotelu Polonia, a z drugiej metonimia zawieszenia i niepewności, niekończącego się czekania, trwania w oczekiwaniu na przyznanie statusu osoby uchodźczej i międzynarodowej ochrony. Jednocześnie to też słowa, które kodując tranzycję pozwalają się czytać jako metafora doświadczenia innych, pozbawionych praw, nieuprzywilejowanych i wykluczonych – wszystkich tych, którym system, jak chce Butler, nie tyle odmawia prawa głosu, co ten właśnie głos czyni niemożliwym do usłyszenia.